ادما خسته اند ،
چون هیچ وقت حقیقت را نمی توانند ببیند.
دورن دلهایشان عیان نیست،
و چه ساده قضاوت را به چشم و گوش می سپارند.
اخ ادما،
دل و مغز هم در وجود شما هست.
شما در تفسیرها فیلسوفانه مغز را فراموش می کنی و دل را محروم..
چرا که دل و مغز هم جز بدن شما هستند
در عوض فعالیتهای گوش و چشم خیلی زیاد است.
و برای آرامش جسم و روح شما
لازم است که
قضاوت را در اولین جلسه به مغز بسپارید
و عشق را به دل.زیبائی را به چشم.
بویانی را به بینی.
و از گوش بخواهید که کمتر کار کند
و صداهای بی ربط را به حافظ برای قضاوت نسپارد.
باور کنید اینگونه زندگی زیباتر خواهد بود
شمه صلواتی

Advertisements