به یاد عزیزانی که درزندانهای جمهوری اسلامی جان باختن

ستار بهشتیم                                                                                                       ستار

در این دشت پر از  وحشت و خطا

اینها کییند؟

که آزردگیم را در لغزش قلمم  جستند

وبا مرگم خیال  آسوده گی داشتند

غافل از اینکه «

فریادم  صوتی بود رسا

که هیچ رنجی،

مانعی     برای گذرش از  این دیوار ها نشد

و خیال آسوده گیشان را به آشفته گی بدل کرد

1004429_433718770068444_1422655603_n افشین اسانلوم    

در این  لحظه ای  غریب

از شدت درد،  سینه ام شق می شود

صورتم،  وجودم  خیس عرق سردیست

گوئی نفس های آخر است.

اینجا کسی با فریاد برخاسته از درد آشنا نیست

کسی  صدایم را نمی شنود

مرگ را حس می کنم

و آرزوی زنده ماندن  را

در لغزش صدایم  کسی نمی فهمد

هدی صابریم                                                                                                          هدی-صابر-۲-495x366

اسم در لابلای  کاغذ پاره ها بود

قصه های با خود داشت

دردهای  پنهان  برای  آخرین لحظه های  وداع

کاش کسی بود

کاش کسی باشد

که بگوید  اینها  کییند؟

با این همه وحشت و ترس

که با مرگ من  آسوده می شوند

و من لبخندشان را می شنوم

زهرا بنی یعقوبم                                                                    زهرا بنی یعقوبم

با رویاهای زیبا

زمانی پنجره مال من بود

هوا حق من بود

آب تصویر مرا  نمایان می کرد

و نگاه دوباره  من  به آینه زندگی بود.

راستی شما بگین

اینها کییند ؟

با این همه وحشت و ترس

که با  مرگ من به آسوده گی می رسند

من یک زندانیم

امیرجوادی فر ومحسن روح الامینی،                                                                    54459_866

محمد کامرانی و غلامرضا

را ستی شما بگین

اینها کییند ؟

با این همه وحشت و ترس

که دشت را با خون آبیاری می کنند

درخت جهل می کارند

و با بریدن  زبان قناری

فکر می کنند که ترانه میمرد

غافل از اینکه

زمستان کوچ می کند

باز بهار می آید

خورشید دوباره  طلوع می کند

و چشمه ها  فواران می شوند ، پرندگان

گیاهان ،  همه چیز  دوباره جان می گیرد

من ابراهیم لطف اللهیم                                                                          یبل

راستی شما بگین

  اینها کییند

بااین  همه وحشت و ترس

که با مرگ من به آرامش می رسند

من یک زندانیم

در قفل و زنجیر

از شدت درد  به خود می پیچم

کُندی نفسم  را حس می کنم

مرگ را حس می کنم

و قلبم . قلبم  نفسم  نفسم

اینها  آخرین  واژهای  بودند

که بر دیوار بتونی زندان  هک شده بود….

                                       چهارده  اکتبر  2013 شمی صلواتی

Advertisements

یک دیدگاه برای ”به یاد عزیزانی که درزندانهای جمهوری اسلامی جان باختن

  1. درود به روان تمامی جانباختگان راه ازادی ودرود به احساس پاکت که چه زیبا نگاشته ای درباره چندازصدهزاران درد اشنایی ات قابل ارزش و احترام است و یاد اوری ات ازانانیکه اهل معامله نبودند و نخواستند به الودگیهای درگاه ولایت ضحاک زمان الوده شوند اگرمن و تو ازان طوفان کینه و خصمت با اگاهی و ازادگی جان سالم بدربرده ایم برخود می بالیم که هرگزبه ارمان و ارزویهای عزیزان همیشه جاویدمان خیانت نکرده و نخواهیم کرد و یاد و خاطره انان را همیشه گرامی میداریم و درفردای سرنگونی برخاورانهای سراسرایرانزمین خواهیم رفت و با نثارگل فریاد خواهیم زد ما توانستیم چون میخواستیم همانگونه که شما میخواستید.روحشان شاد و یادشان گرامی باد.

    دوست داشتن

شمی صلواتی / فعال سیاسی/ شاعر و نویسنده/ زندانی سیاسی سابق دهه 60

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

w

درحال اتصال به %s